na jedzeniu, czy to nie wyniesie razem okrągłych dwunastu tysięcy?
HARPAGON
Tak, to nieźle; jednakże ten rachunek nie ma w sobie nic realnego.
FROZYNA
Za pozwoleniem. Czy to nie jest rzecz bardzo realna, jeśli ktoś panu wnosi jako posag
wstrzemięźliwość, jako sukcesję prostotę w ubiorze i jako kapitał wstręt do gier hazardowych?
HARPAGON
Chyba kpisz, Frozyno: wmawiać mi jako posag wszystkie wydatki, których nie będzie robiła!
Nie będę przecież kwitował z tego, czego nie dostanę do ręki; bodaj coś muszę zobaczyć
w gotowiźnie!
FROZYNA
Mój Boże, dostaniesz pan, dostaniesz; mówiły mi, że gdzieś światami mają jakiś mająteczek,
który panu tym samym przypadnie.
HARPAGON
Trzeba to sprawdzić. Ale, Frozyno, jeszcze jedna rzecz mnie niepokoi. Dziewczyna jest jak
ci wiadomo, młoda, a młode zazwyczaj ciągną do młodych. Lękam się, że człowiek w moim
wieku może jej nie przypaść do smaku i że to gotowe stać się przyczyną pewnych wybryczków,
które by mi wcale nie były na rękę.

FROZYNA
Ach, jakże pan jej nie zna! To jeszcze jedna właściwość, którą miałam panu oznajmić: ma
nieprzezwyciężony wstręt do młodych i ceni jedynie starców.
HARPAGON
Doprawdy!
FROZYNA
Upewniam pana. Gdybyś pan słyszał, jak ona się wyraża w tym przedmiocie! Nie może po