prostu znosić widoku młodego człowieka; nic zaś jej więcej nie zachwyca, powiada, niż piękny
starzec z dużą majestatyczną brodą. Im który starszy, tym powabniejszy w jej oczach; toteż
ostrzegam pana, abyś się nie starał dla niej odmładzać. Wymaga co najmniej skończonych
lat sześćdziesięciu: nie dalej jak przed czterema miesiącami, już w przededniu małżeństwa,
zerwała wszystkie układy, ponieważ wielbiciel przyznał się, że ma dopiero pięćdziesiąt sześć
lat, i ponieważ, mając podpisać kontrakt, nie przywdział okularów.
HARPAGON
Jedynie dlatego?
FROZYNA
Tak. Mówi, że pięćdziesiąt sześć lat, to jej nie wystarczy; a zwłaszcza nie cierpi nosów bez
okularów.
HARPAGON
Doprawdy, ty mi szczególne rzeczy powiadasz.
FROZYNA
To dalej sięga, niżby sobie można było wyobrazić. W pokoiku jej na przykład wisi kilka
obrazków, sztychów; jak pan myśli, kogo przedstawiają? Adonisów, Cefalów, Parysów i
Apollinów? Nie: to portrety Saturna, Priama, starego Nestora i poczciwego Anchizesa na barkach
syna.
HARPAGON
Nadzwyczajne! Tego doprawdy nigdy bym nie pomyślał; bardzom rad, że ona ma takie
usposobienie! Ja także, gdybym był kobietą, nie przepadałbym wcale za młodymi.
FROZYNA
Myślę sobie. Ładny mi specjał, doprawdy, te gołowąse smarkacze! Jest też na co lecieć na