żądać czegoś sprzecznego z honorem i przystojnością.

KLEANT
Ach, i cóż za los być ograniczonym do tego, na co pozwalają ciasne uczucia surowego honoru
i małodusznej przystojności!
MARIANNA
Cóż chcesz? Gdybym nawet chciała pominąć względy, powinne mej płci, nie mogę zapomnieć
o matce. Nie potrafiłabym przemóc na sobie, aby niewdzięcznością odpłacić dobroć i
serdeczność, jakich zawsze doznawałam. Ją staraj się przekonać; użyj wszystkich dróg, aby ją
zjednać. Możesz czynić i mówić, co ci się podoba, daję ci zupełną swobodę: gdyby chodziło
tylko o to, bym oświadczyła się na twoją korzyść, chętnie jestem gotowa wyznać wszystko,
co czujÄ™.
KLEANT
Frozyno, poczciwa Frozyno, a ty, czy zechcesz dopomóc?
FROZYNA
Czyż trzeba nawet pytać? Chciałabym z całego serca. Wiecie dobrze, że ja mam dość sobie
ludzką naturę. Niebo nie dało mi serca z kamienia; aż nadto lubię wyświadczać ludziom przysługi,
a cóż dopiero, gdy widzę młodych, kochających się tak poczciwie i szczerze. Jakże tedy
wziąć się do rzeczy?
KLEANT
Pomyśl trochę, proszę cię o to.
MARIANNA
Poradź co.
ELIZA
Znajdź sposób odrobienia tego, coś zdziałała.
FROZYNA
To nie tak Å‚atwo.
do Marianny
Co się tyczy matki, to ma ona na tyle rozsądku, aby ją można było przejednać i nakłonić;