SCENA III
HARPAGON, KLEANT
HARPAGON
I cóż, Kleancie, pomijając kwestię macochy, jak ci się wydaje ta młoda osoba?
KLEANT
Jak mi się wydaje?
HARPAGON
Tak, co sądzisz o jej wzięciu, urodzie, wykształceniu?
KLEANT
Phi!
HARPAGON
Cóż zatem?
KLEANT
Jeśli mam mówić szczerze, muszę przyznać, żem się rozczarował. Robi wrażenie skończonej
kokietki, figura dość niezręczna, uroda średnia, a rozumek nader pospolity. Nie myśl, ojcze,
że mówię to, aby cię zniechęcić. Skoro ma być macocha, ta czy inna, to już wszystko
jedno.
HARPAGON
Mówiłeś jednak przed chwilą...
KLEANT
Powiedziałem jej parę grzeczności w twoim imieniu, ojcze, aby ci zrobić przyjemność.
HARPAGON
Zatem nie masz do niej żadnej sympatii?
KLEANT
Ja? ani trochę.
HARPAGON
Bardzo tedy żałuję; to niweczy pewien projekt, który urodził mi się w głowie. Patrząc na
nią zacząłem się zastanawiać nad swoim wiekiem; pomyślałem, że świat miałby prawo głową
kręcić, iż biorę za żonę tak młodą osobę. Ten wzgląd sprawił, iż postanowiłem odstąpić od
zamiaru; że zaś już prosiłem o jej rękę i jestem poniekąd związany, byłbym ją oddał tobie,
gdyby nie twoja wyraźna niechęć.
KLEANT
Mnie?
HARPAGON
Tobie.
KLEANT
Za żonę?
HARPAGON
Za żonę.
KLEANT
Posłuchaj ojcze. To prawda, nie jestem zbyt zachwycony tą panienką, ale aby ci zrobić