gdzie ją ukryłeś.
WALERY
Ja? Jest jeszcze tu, u pana.
HARPAGON
na stronie
O, moja droga szkatułka!
głośno
Mówisz, że nie opuściła domu?
WALERY
Nie, panie.
HARPAGON
No, a powiedz teraz, nie naruszyłeś jej?
WALERY
Ją naruszyć! Ach, krzywdę pan jej robisz, tak samo jak i mnie; pałałem do niej jedynie
uczuciem niewinnym i pełnym szacunku.

HARPAGON
na stronie
Pałał do mojej szkatułki!
WALERY
Wolałbym raczej umrzeć, niż obrazić ją by myślą najlżejszą: zbyt jest na to czysta i uczciwa.
HARPAGON
na stronie
Moja szkatułka zbyt uczciwa!
WALERY
Jedynym mym pragnieniem było posiadać szczęście jej widoku; żadna zbrodnicza myśl nie
skalała uczucia, jakim natchnęły mnie jej cudne oczy.
HARPAGON
na stronie
Cudne oczy mej szkatułki! Mówi jak kochanek o kochance.
WALERY
Pani Claude wie wszystko i może zaświadczyć, jak się rzeczy miały.
HARPAGON
Co! ona jest wspólniczką tej sprawki?
WALERY
Tak, panie; była świadkiem naszych wzajemnych zobowiązań i dopiero upewniwszy się o
uczciwości mych zamiarów pomagała mi nakłonić pańską córkę, aby przyjęła me słowo i dała
mi swoje.
HARPAGON
na stronie
A to co znowu? Czyżby obawa przed sądem pomieszała mu zmysły?
do Walerego
Cóż ty bredzisz o jakiejś córce?

WALERY
Mówię, panie, że ledwie z największym trudem zdołałem nakłonić jej skromność do pragnień
mej miłości.
HARPAGON
Czyją znów skromność?
WALERY
Córki pańskiej; zaledwie wczoraj dała się namówić do podpisania wzajemnych przyrzeczeń
małżeństwa.
HARPAGON
Córka podpisała przyrzeczenie małżeństwa?
WALERY
Tak, panie, i ja również.
HARPAGON
O, nieba! Nowe nieszczęście!
JAKUB
do komisarza
Pisz pan, panie komisarzu.
HARPAGON
O, cóż za zbieg niedoli! Cóż za nawał rozpaczy!
do komisarza
Dalej, pełń pan obowiązki swego urzędu: opisz go w protokole jako opryszka i uwodziciela.
JAKUB
Jak opryszka i uwodziciela.
WALERY
Nie zasłużyłem na te imiona; i gdy się wykryje, kim jestem...