-A czegoż mi winszujecie?
-Jak to? nic nie wiesz? - pytają wszystkie głosy.
-Nic nie wiem, czego u kaduka chcecie?
-Dajcie mu "Latawca"! poranny numer "Latawca"! - krzyczy Wach Poterkiewicz.
Dają mi więc poranny numer "Latawca" wołając jeden przez drugiego: "Patrz w depeszach!"
Patrzę w depeszach i czytam, co następuje:
"Telegram własny <>. Obraz Magórskiego Żydzi nad rzekami Babilonu otrzymał wielki złoty medal w tegorocznym Salonie. Krytyka nie znajduje dość słów dla geniuszu mistrza. Albert Wolff nazwał obraz rewelacją. Baron Hirsz ofiaruje 15 000 franków."
Słabo mi! ratujcie! Głupieję do tego stopnia, że nie umiem słowa przemówić. Wiedziałem, że obraz mi się udał, ale o takim powodzeniu anim marzył...
Numer "Latawca" wypada mi z ręki.
Podnoszą go i czytają mi jeszcze w wiadomościach bieżących następne komentarze do depeszy:
Wiadomość I-sza. Dowiadujemy się z własnych słów mistrza, że obraz swój zamierza wystawić w naszym Syrenim Grodzie.
Wiadomość II-ga. Na zapytanie wiceprezesa komitetu T.Z.Sz.P. wystosowane do naszego mistrza, czy zamierza arcydzieło swe wystawić w Warszawie, mistrz odpowiedział: "Wolałbym go nie sprzedać w Paryżu niż nie wystawić w Warszawie!" Miejmy nadzieję, że słowa te nasi potomni będą czytać (daj Boże jak najpóźniej) na grobie mistrza.