Noce ci będą na dworze,
A dzionki znojne...
- Starzy żołnierze mówią, że konie zawsze prychają na dobrą wróżbę, co mnie i ojciec nieboszczyk jeszcze powiadał - rzekł Wołodyjowski.
- Coś mnie jakby w ucho szepce, że nie na próżno jedziemy - odpowiedział Zagłoba.
- Dajże Bóg, aby i porucznikowi jakowaś otucha w serce wstąpiła - westchnął pan Longinus.
Zagłoba począł głową kiwać i kręcić jak człowiek, któren z jakąś myślą się nie może uporać, a na koniec ozwał się:
- Całkiem mnie co innego w głowie siedzi i muszę się już chyba przed waćpanami z tej myśli spuścić, gdyż mi jest wcale nieznośna: oto czyście waściowie nie zauważyli, że od niejakiego czasu Skrzetuski - nie wiem, może dysymiluje - ale taki jest, jakby najmniej z nas wszystkich o salwowaniu onej niebogi myślał.
- Gdzie zaś! - odpowiedział Wołodyjowski - humor to tylko u niego taki, aby to nic nikomu nie wyznać. Nigdy on nie był inny.
- To swoją drogą, ale jeno sobie waszmość przypomnij: gdyśmy mu nadzieję pokazowali, mówił "Bóg zapłać!" i mnie, i waćpanu tak negligenter, jakby o lada jaką sprawę chodziło, a Bóg widzi, czarna by to była z jego strony niewdzięczność, bo co się ta nieboga za nim napłakała i natęskniła, tego by na wołowej skórze nie spisać. Na własne oczy to widziałem.
Wołodyjowski potrząsnął głową.
- Nie może to być, aby on jej zaniechał - rzekł - choć prawda; że pierwszym razem, gdy mu ją z Rozłogów ów diabeł porwał, desperował tak, iżeśmy się o jego mentem obawiali, a teraz daleko więcej okazuje upamiętania. Ale jeśli mu Bóg spokój w duszę wlał i siły dodał - to i lepiej. Jako szczerzy przyjaciele, powinniśmy się z tego cieszyć...
To rzekłszy Wołodyjowski konia spiął i posunął się naprzód ku Skrzetuskiemu, a zaś Zagłoba jechał czas jakiś w milczeniu wedle pana Podbipięty.
- Czy wasze nie tego mniemania, co i ja, że gdyby nie amory, siła złego nie stałaby się na świecie?
- Co komu Pan Bóg przeznaczył, to go i tak nie minie - odparł Litwin.
- A waćpan to nigdy g'rzeczy nie odpowiesz. To inna sprawa, a to inna. Przez cóż Troja zburzona? hę? albo to i ta wojna nie o ryżą kosę? Zachciało się Chmielowi Czaplińskiej czy też Czaplińskiemu Chmielnickiej, a my dla ich żądz grzesznych karki kręcimy.