Dziesięć dni przepracowałem. Las nie był wtedy jeszcze ogrodzony, pieców

do palenia trupów też jeszcze nie było. Przy mnie duszono Żydów z Ugaju,

Żydów z Izbicy, w piątek przywieźli Cyganów z Łodzi, w sobotę Żydów

z łódzkiego getta. Jak Żydzi z Łodzi przyjechali, to między nami zrobili

Niemcy selekcję, dwudziestu słabszych oddali do gazu, a wzięli na to miejsce

nowych, mocnych Żydów z Łodzi.

Pierwszego dnia ci łódzcy Żydzi byli zamknięci w drugiej piwnicy i pytali

się przez ścianę, czy dobry obóz, czy dają dużo chleba. Jak się dowiedzieli,

co tu jest, to się przelękli i mówili: "A myśmy się sami zapisali do

pracy"...

Zamilkł na chwilę, coś w sobie ważył. Jego wielkie, kościste ciało ugięło

się od wewnętrznego zmęczenia. Po namyśle powiedział tak:

- Jednego dnia - to był wtorek - z trzeciego samochodu, który przyjechał

tego dnia z Chełmna, wyrzucili na ziemię zwłoki mojej żony i moich dzieci,

chłopiec miał siedem lat, dziewczynka cztery. Wtedy położyłem się na zwłokach

mojej żony i powiedziałem, żeby mnie zastrzelili.

Nie chcieli mnie zastrzelić. Niemiec powiedział: "Człowiek jest mocny, może

jeszcze dobrze popracować". I bił mnie drągiem, dopóki nie wstałem.

Tego wieczora powiesiło się w piwnicy dwóch Żydów. Chciałem się też