nimi ludzie nauki, politycy, lekarze, profesorowie, stanowiÄ…cy chlubÄ™ swoich

narodów.

Każdy ocalał jeden spośród swoich najbliższych, każdy dowiedział się

o śmierci swoich rodziców, swej żony albo dzieci. Ocaleli, wcale na to nie

liczÄ…c.

Doktor Mansfeld, profesor uniwersytetu w Budapeszcie, powiedział: "Tylko

dlatego mogłem to przeżyć, że ani przez chwilę nie wierzyłem w ocalenie.

Gdybym oddawał się złudzeniom, nie miałbym tego moralnego spokoju, który

zachował mnie przy życiu".

Zadaniem tych ludzi w obozie było niesienie pomocy innym wówczas, gdy

sami co dnia ocierali się o śmierć, gdy na równi z innymi podlegali wszelkim

odmianom udręczenia. Jako lekarze byli Niemcom potrzebni w obozie, to

dawało im pewne możliwości ratowania ich ofiar.

Tak, doktor Grabczyński, z Krakowa, objąwszy blok Nr 22, miejsce mordu

i postrach kierowanych tam na "wykończenie" chorych, przeobraził go w szpital

prawdziwy. Nie tylko otoczył ich opieką jako lekarz, nie tylko wyjednał dla

nich lekarstwa i środki opatrunkowe, ale podstępem bronił ciężko chorych od

zagazowania, ratował ich życie, zapewniając, że w ciągu pięciu dni będą

zdrowi.

Ale i ci, którzy własnymi rękami wykonywali ten precyzyjny plan mordu

i grabieży, byli także ludźmi. I ludźmi byli ci, którzy rozszerzali ramy