Ksiądz rozgryzł migdał, a drugą połowę pokazał panu Gedeonowi.
-Wiesz waść, dlaczego mi ten migdał smakuje? Bo dobry! Żeby był sparciały, to bym go nie zjadł.
-Więc co?
-Więc Anulka smakuje waści, bo to też migdał... Hej, jeszcze i jaki! Ale żeby tak miała z pięćdziesiąt lat, pewnie by waścine sumienie nie troszczyło się tak o jej przyszłość.
Zmieszał się na to pan Pągowski, ksiądz zaś rzekł:
-Wcale ja tego waści za złe nie biorę, bo jużci we wszystkim musi być dobra racja i takie jest już rozporządzenie boskie, że każdy woli młodą rzepę od starej. Z winem tylko jest inaczej, dlatego też co do wina chętnie godzimy się na wyroki Opatrzności...
-Tak, prawda! lepsze zawsze to, co młode, z wyjątkiem wina, i Kochanowski żartem jeno napisał, że stary mąż - równie jak stary dąb - wzwyż młodego. Chodzi mi tylko o to, że gdy ostawię jej majątek jako mojej żonie, to nikt nie będzie śmiał i palcem ruszyć, a jeśli jako wychowance - wraz będą spory, kłótnie, procesy, a może i zajazdy, przed którymi któż ją osłoni? Jużci nie pani Winnicka!
-Tak to i jest...
-Ale jako nie płoch ani żaden pustak, nie chciałem tego własną głową stanowić i dlatego przyjechałem do was, abyście mnie utwierdzili w przekonaniu, iż dobrze czynię, i radą światłą wsparli.